Terugblik naar de periode 1
Beeld essay;
Ik heb de afgelopen weken A & C gefotografeerd, A, 65 jaar, heeft twee hersen tumoren, 1 bij de slaapkwab en de andere bij de hersenstam. Deze zijn beide zeer moeilijk te bestrijden. Operatief verwijderen was niet mogelijk. Als A geen bestraling zou ondergaan zou hij nog geen 3 maanden te leven hebben, dus heeft hij dit gedaan.
Ik heb dit onderwerp gekozen omdat de mens soms kan vinden dat deze onrechtvaardig behandeld wordt, Waarom ik?
Voorafgaand had ik A & C samen geintervieuwd over het leven van beide en hoe zij met deze ziekte geconfronteerd werden.
Doordat zij in deze periode zo open en toegankelijk waren heb ik zo dichtbij hen kunnen komen. A keek uit naar mijn bezoekjes. Hij vertelde over de dingen die hij altijd zo graag deed, zijn schuurtje was voor hem dan ook heel belangrijk.
Een normaal mens zou dit de grootste rotzooi vinden maar A wist precies waar alle moertjes en boutjes lagen en waar welk gereedschap lag. Hij was een echt creatief verzamelaar! Nu zat hij daar in zijn stoel, werd afhankelijk van anderen, kon niet meer in het schuurtje klussen, niet meer met zijn vrouw samen in zijn eigen bed slapen en kon niet meer zonder hulp naar de wc. Hij wilde nog zo graag maar niet in deze situatie.
Ik heb de dingen die hij niet meer kon doen en de ruimtes waar hij niet meer kon komen willen weergeven in mijn beelden en mijn plan was dat ik A & C wekelijks te portreteren. Helaas heb ik dit niet meer kunnen doen.
A was zeer plotseling opgnomen in het ziekenhuis en is twee dagen later overleden. A is een periode van 3 maanden ziek geweest en is hem veel lijden bespaart gebleven.
Onverwachts heb ik het hele verhaal af kunnen maken en tot na de crematie heb ik hen nog gefotografeerd. Ik heb het hele verhaal in een boekje gepresenteerd, waar ik zeer tevreden over ben. Hierin is duidelijk voelbaar wat deze twee mensen voor elkaar betekent hebben. Het is een intens boekje geworden zonder dat drama de overhand heeft.